محمد ( ص ) هيچگاه متون انجيل را نخوانده بود ، ولى روح آن را احساس مىكرد ، زيرا تصور دينى او نيز از همان مبدأ درونى سرچشمه مىگرفت . در روز بدر نيز خداوند داستان نجات موسى ( ع ) را تكرار كرد ، با اين تفاوت كه اين بار اجساد سران قريش بود كه در ميدان جنگ بر زمين افتاده بودند و خداوند مسلمانان را از كفار قريش جدا نموده بود . اينك قدرت « اللّه » بر مسلمانان آشكار گرديده بود و حال با كمال آرامش و بدون هيچ شائبه‌اى او را پرستيده و محمد ( ص ) را هم خدمتكار او مىدانستند . البته از ديدگاه محمد ( ص ) اين واقعه بازسازى يك داستان دينى تاريخ نبود ، بلكه واقعيتى بود كه در مقابل چشمان حيرت‌زده مسلمين به وقوع پيوست . همه ساله يهوديان پيروزى عبور از دريا را در روز كيپور « 1 » روزه گرفته و بدين وسيله ياد آن را گرامى مىدارند . طبرى چنين نقل مىكند : وقتى پيامبر ( كه خداوند او را رحمت كند ) به مدينه آمد ديد كه يهوديان در عاشورا ( دهم ماه محرم ) روزه مىگيرند . سؤال كرد كه دليل اين كار چيست . گفتند به خاطر نجات موسى و اسرائيل از دست فرعون است . او گفت ما حق بيشترى در اين كار داريم ، پس هم خود روزه گرفت و هم به امت دستور داد تا در آن روز روزه بگيرند . 26 در آن زمان محمد ( ص ) سعى داشت تا دين اسلام را براساس سنت‌هاى يهوديان الگوسازى نمايد ، « 2 » اما چند هفته قبل از بدر با تغيير قبيله خود را به كلى از روش اديان قديمى مجزا نمود . چند روز پس از پيروزى ، در نهم ماه رمضان ، اعلام نمود كه روزه روز عاشورا ديگر بر امت واجب نبوده و به جاى آن ماه رمضان را به يمن پيروزى ( فرقان ) در بدر روزه بگيرند . بدين ترتيب روزه ماه رمضان اولين بار در مارس 625 واجب و به عنوان يكى از اصول پنجگانه مسلمانان تعيين گرديد . « 3 » اما محمد ( ص ) تشخيص داد كه روى ديگر اين اوضاع بسيار تيره و تار است ، زيرا مسلمانان درگير يك جنگ تمام عيار با قريش شده بودند . مكه متكى بر اعتبار خود بود ، پس قريش بايد اين حقارت را جبران نمايد ، در غير اين صورت ادامه

--> ( 1 ) - Yom Kippur ( 2 ) - پيامبر اكرم چنين قصدى نداشت و هرچه مىگفت و هرچه مىكرد به وحى و امر خداوند بود و احكام و سنت‌هاى اسلام نيز به تدريج از جانب خداوند بر پيامبر نازل مىگرديدند . ( 3 ) - روزه جزء اصول دين نيست و بلكه جزء فروع دين مىباشد .